Als pleegouder verdien je geen salaris, maar je ontvangt wel een vergoeding voor de kosten die je maakt voor het pleegkind. Die vergoeding is geen inkomen, maar een maandelijkse bijdrage bedoeld om de dagelijkse kosten te dekken, zoals eten, kleding en verzorging. Geld verdienen aan pleegzorg is dan ook niet het juiste woord, en niet het doel van de vergoeding.
Wat verdient een pleegouder aan basisvergoeding?
Pleegouders ontvangen vanuit de overheid een vaste basisvergoeding per kind per maand. Dit bedrag verschilt per leeftijdscategorie van het pleegkind, omdat oudere kinderen doorgaans meer kosten met zich meebrengen. De vergoeding wordt jaarlijks geïndexeerd. Naar schatting lag de basisvergoeding voor een jong kind in 2026 rond de 600 tot 700 euro per maand, en voor een tiener iets hoger. Dit zijn richtbedragen; de exacte hoogte hangt af van de pleegzorgorganisatie en de gemeente.
De vergoeding is belastingvrij. Je hoeft er dus geen inkomstenbelasting over te betalen en het telt niet mee als inkomen voor toeslagen. Dat maakt de netto waarde ervan wat groter dan je op het eerste gezicht denkt.
Dekt de vergoeding alle kosten?
Eerlijk gezegd: niet altijd volledig. De basisvergoeding is bedoeld als kostendekkende bijdrage, maar in de praktijk geven veel pleegouders aan dat ze soms toch iets bijleggen. Zeker bij extra kosten zoals sportcontributies, schooluitstapjes, tandarts of kleding voor groeiende tieners kan de vergoeding krap uitvallen. Pleegzorg is dus geen manier om financieel op vooruit te gaan. Zoals het wel eens wordt gezegd: wie geld wil verdienen aan pleegzorg, kan beter vakkenvullen.
Bij sommige pleegzorgorganisaties kun je voor specifieke kosten aanvullende vergoedingen aanvragen. Denk aan kosten voor therapie, speciale schoolbehoeften of medische zorg. Die extra’s worden niet automatisch uitbetaald, maar je kunt ze vaak wel aanvragen als de situatie daarom vraagt.
Soorten pleegzorg en invloed op de vergoeding
De soort pleegzorg die je biedt, heeft soms invloed op de hoogte of de aard van de vergoeding. Er zijn grofweg drie vormen:
- Bestandspleegzorg: je vangt een kind op als vaste pleegouder, voor korte of langere tijd. Dit is de meest voorkomende vorm en geeft recht op de standaard maandelijkse vergoeding.
- Netwerkpleegzorg: je bent familie of bekende van het kind. De vergoeding werkt hetzelfde als bij bestandspleegzorg.
- Deeltijdpleegzorg (weekendgezin): je vangt een kind op in het weekend of tijdens vakanties. De vergoeding is dan lager, omdat het om minder dagdelen gaat.
Crisispleegzorg, waarbij je op korte termijn en tijdelijk een kind opvangt, heeft soms een iets andere vergoedingsstructuur. Informeer bij je pleegzorgorganisatie naar de exacte bedragen voor jouw situatie.
Werken naast pleegzorg: mag dat?
Ja, de meeste pleegouders combineren pleegzorg met een gewone baan. De vergoeding vervangt geen inkomen en is daar ook niet voor bedoeld. Je kunt gewoon blijven werken. Sommige pleegouders kiezen er wel voor om minder uren te maken als ze een jong kind opvangen, maar dat is een persoonlijke keuze, geen verplichting.
Er bestaat ook een aparte regeling voor professionele pleegzorg, waarbij je als pleegouder fulltime beschikbaar bent en daarvoor een hoger bedrag ontvangt. Dat is echter een uitzonderingssituatie en geen standaard pleegzorgconstructie.
De vergoeding die pleegouders ontvangen, is dus nadrukkelijk geen salaris. Het dekt (grotendeels) de kosten van het kind, maar het levert geen financieel voordeel op. Wie overweegt om pleegouder te worden, doet dat uit overtuiging en betrokkenheid. Dat is ook precies de basis die pleegzorgorganisaties zoeken bij nieuwe pleegouders.
